Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2026
Σκάλα Μαριών και Ποτός, Θάσος 🇬🇷
Μερικές φορές πρέπει να περάσουν λίγες μέρες διακοπών για να βρεις χρόνο και για το μέρος που έχεις δίπλα σου. Σήμερα, μετά από άλλη μία επίσκεψη στη Σκάλα Μαριών, βρήκαμε επιτέλους χρόνο για την παραλία του Ποτού: Μια βουτιά με τη μαμά, θέα στο Άγιο Όρος και ένα ηλιοβασίλεμα που άξιζε να περιμένουμε.
Ο Σεπτέμβριος αρχίζει να γίνεται αισθητός στη Θάσο. Όταν επιστρέψαμε στη Σκάλα Μαριών, είχαν αρχίσει να μαζεύουν το πάρκο με τα θαλάσσια παιχνίδια που καταλαμβάνει αρκετό χώρο στη μία άκρη της παραλίας. Με τα σχολεία σε διάφορες χώρες της Ευρώπης να ανοίγουν ξανά, το νησί αρχίζει σιγά σιγά να ησυχάζει και στην άμμο υπάρχει λίγο περισσότερος χώρος. Εδώ είναι ακόμη καλοκαίρι και οι θερμοκρασίες παραμένουν υψηλές. Απλώς το απολαμβάνουμε με λίγη περισσότερη άνεση.
Χαρήκαμε που ξαναπήγαμε, αλλά θέλαμε να κρατήσουμε λίγο χρόνο και για τον Ποτό. Είναι η παραλία που έχουμε δίπλα μας και μπορούμε να πάμε με τα πόδια από το διαμέρισμα, κι όμως δεν είχαμε περάσει καθόλου χρόνο εκεί σ’ αυτές τις διακοπές. Όλο κάπου αλλού πηγαίναμε.
Ίσως αυτό να είναι το δύσκολο όταν μένεις μόνο μία εβδομάδα στο νησί, έχοντας μοιράσει τις διακοπές σου σε δύο μέρη. Θα ήθελα περισσότερο χρόνο για να χαλαρώσω εδώ γύρω, χωρίς ιδιαίτερα σχέδια πέρα από μια βουτιά και κάτι να φάμε. Αλλά θα ήθελα και περισσότερο χρόνο για να πάρουμε το αυτοκίνητο και να εξερευνήσουμε πιο μακρινά μέρη του νησιού. Μία εβδομάδα μάλλον δεν φτάνει ποτέ και για τα δύο!
Σήμερα, πάντως, βρήκαμε χρόνο για την παραλία δίπλα μας. Στον Ποτό είχε ακόμη ωραία ζέστη. Κολυμπήσαμε με τη μαμά και μετά καθίσαμε να δούμε το ηλιοβασίλεμα. Απέναντι, στον μακρινό ορίζοντα, είχαμε υπέροχη θέα στον Άθω (Άγιο Όρος).
Τίποτα δεν συγκρίνεται με ένα ηλιοβασίλεμα στην Ελλάδα. Έχει κάτι ξεχωριστό να το βλέπεις δίπλα στη θάλασσα, με τις μυρωδιές του φαγητού να έρχονται από τα παραλιακά εστιατόρια και ένα χαλαρό βράδυ να σε περιμένει. Το νερό αντανακλά το φως, ο ουρανός γίνεται χρυσαφένιος και μετά κόκκινος, κι εγώ όλο θέλω να μείνω λίγο ακόμη. Μου αρέσουν ιδιαίτερα αυτές οι βαθιές κόκκινες αποχρώσεις. Όσα ηλιοβασιλέματα κι αν έχω δει εδώ, πάντα με κάνουν να σταματάω και να τα χαζεύω.
Ο Ποτός μάς θύμισε και κάποιες πολύ παλιότερες διακοπές. Βρήκαμε ένα εστιατόριο πάνω στην παραλία όπου είχαμε πάει πριν από 25 χρόνια, όταν ήμουν πολύ μικρός, και κλείσαμε τραπέζι για αύριο το βράδυ. Εγώ δεν το θυμάμαι. Τότε ήταν ένα πολύ απλό μαγαζί και από τότε έχει αλλάξει πολύ. Μετά από τόσα χρόνια, θα ξαναπάμε!
Καληνύχτα,
Φ.Χ.
Αυτή η ανάρτηση είναι διαθέσιμη στα:
🏴 English · 🇩🇪 Deutsch · 🇳🇱 Nederlands · 🇬🇷 Ελληνικά
