Σάββατο 29 Αυγούστου 2026
Ολυμπιάδα, Χαλκιδική 🇬🇷
Ύστερα από έναν καλό ύπνο, ένιωθα πως η κούραση του ταξιδιού είχε επιτέλους μείνει πίσω. Αυτό το πρωί, οι διακοπές μπορούσαν να ξεκινήσουν κανονικά.
Το πρωινό σερβιρίστηκε στους όμορφους κήπους του διαμερίσματός μας και φαινόταν να περιλαμβάνει σχεδόν τα πάντα. Υπήρχαν γιαούρτι με μέλι, δημητριακά, κρουασάν, ψωμί και μαρμελάδα, τυρί και ζαμπόν, πραλίνα σοκολάτας, φρούτα, αυγά, χυμός πορτοκάλι, τσάι και φρυγανισμένο ψωμί με ελαιόλαδο και μυρωδικά. Μπορεί και πάλι να ξεχνάω κάτι!
Περάσαμε το υπόλοιπο πρωινό δίπλα στην πισίνα. Στις διακοπές υπάρχει πάντα ο πειρασμός να γεμίζεις κάθε μέρα με σχέδια, αλλά γιατί να βιαστούμε να πάμε κάπου αλλού, όταν είχαμε όλα όσα χρειαζόμασταν ακριβώς έξω από το διαμέρισμά μας;
Περπάτησα πάντως μέχρι τον Σταυρό για να αγοράσω μια βάση κινητού για το αυτοκίνητο, καθώς είχα αφήσει τη δική μου πίσω στην Αγγλία. Στον δρόμο της επιστροφής, σταμάτησα στον φούρνο για μερικά ψωμάκια. Οι καθημερινές δουλειές είναι πολύ λιγότερο βαρετές όταν περιλαμβάνουν και μια στάση σε ελληνικό φούρνο!
Το απόγευμα οδηγήσαμε κατά μήκος της ακτής μέχρι την Ολυμπιάδα, σε απόσταση περίπου είκοσι λεπτών, στη γειτονική Χαλκιδική.
Σύντομα καταλάβαμε πως πολλοί άλλοι είχαν διαλέξει ακριβώς τον ίδιο προορισμό. Η παραλία ήταν γεμάτη κόσμο. Ήταν το τελευταίο Σάββατο του Αυγούστου. Μπορεί να μη συνέπιπτε με κάποια αργία στην Ελλάδα, ήταν όμως η εποχή που πολλές καλοκαιρινές διακοπές έφταναν στο τέλος τους και τα σχολεία σε όλη την Ευρώπη ετοιμάζονταν να ανοίξουν ξανά. Όλοι, απ’ ό,τι φαινόταν, ήθελαν να περάσουν μία τελευταία μέρα δίπλα στη θάλασσα.
Μείναμε στην Ολυμπιάδα για φαγητό, αλλά αποφασίσαμε να μην προσπαθήσουμε να στριμωχτούμε στην πολυσύχναστη παραλία. Αντί γι’ αυτό, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής κατά μήκος της ακτής, αναζητώντας ένα πιο ήσυχο μέρος.
Μια πινακίδα στην άκρη του δρόμου μάς οδήγησε σε ένα μέρος που λεγόταν «Suntan Beach», το οποίο αποδείχθηκε πολύ καλύτερη επιλογή. Ο άνεμος είχε δυναμώσει και η θάλασσα είχε αρκετό κύμα, χωρίς όμως να είναι ιδιαίτερα φουρτουνιασμένη. Κάθισα στον ήλιο με το βιβλίο μου, με τον ήχο των κυμάτων να συνοδεύει ένα χαλαρό απόγευμα στην παραλία.
Επιστρέφοντας στον Σταυρό, σταματήσαμε στην παραλία για μια τελευταία βουτιά. Έπειτα, κάθισα λίγο ακόμη δίπλα στη θάλασσα και διάβασα πριν επιστρέψουμε στο διαμέρισμα.
Το βράδυ περπατήσαμε μέχρι την πόλη για πίτα γύρο στο ψητοπωλείο «Κωνσταντίνος» και στον δρόμο της επιστροφής πήραμε παγωτό: για μένα, γεύση Biscoff. Βρήκαμε κάπου να καθίσουμε, φάγαμε τα παγωτά μας και χαζέψαμε τον κόσμο να περνά.
Ο Σταυρός είχε ιδιαίτερη κίνηση. Ήταν Σαββατόβραδο, οι διακοπές βρίσκονταν ακόμη σε πλήρη εξέλιξη και στους παραθεριστές που έμεναν ήδη στην περιοχή είχαν προστεθεί επισκέπτες από τη Θεσσαλονίκη, την Καβάλα και τις Σέρρες. Οικογένειες έκαναν τη βόλτα τους, τα εστιατόρια ήταν γεμάτα και όλοι έμοιαζαν ευχαριστημένοι απλώς να κάθονται, να κουβεντιάζουν και να βλέπουν τη βραδιά να κυλά. Ήταν ένας υπέροχα ελληνικός τρόπος να περάσουμε το βράδυ.
Ήταν μια μέρα γεμάτη απλές απολαύσεις: ένα τεράστιο πρωινό στον κήπο, ένα ήσυχο πρωινό δίπλα στην πισίνα, η αναζήτηση μιας λιγότερο πολυσύχναστης παραλίας, ένα καλό βιβλίο, μια βουτιά, γύρος και παγωτό. Δεν υπήρχε λόγος να βιαστούμε. Επιτέλους, ένιωθα πως ήμουν πραγματικά σε διακοπές.
Καλό Σαββατόβραδο.
Καληνύχτα,
Φ.Χ.
Αυτή η ανάρτηση είναι διαθέσιμη στα:
🏴 English · 🇩🇪 Deutsch · 🇳🇱 Nederlands · 🇬🇷 Ελληνικά
