Πέμπτη, 7 Μαΐου 2026
Τσέπστοου, Μόνμαουθσαϊρ 🏴
Ο ήλιος έλαμπε σήμερα το πρωί και ήθελα μια εύκολη εκδρομή, ενόψει και του μεγάλου οδικού ταξιδιού μου στη Σκωτία την επόμενη εβδομάδα. Έτσι μπήκα στο αυτοκίνητο και οδήγησα περίπου μία ώρα μέχρι τα σύνορα Αγγλίας και Ουαλίας. Η αρχική μου ιδέα ήταν να κάνω έναν μικρό περίπατο κατά μήκος του ποταμού Ουάι.
Όταν έφτασα όμως στο Τσέπστοου, αποφάσισα ότι υπήρχαν αρκετά πράγματα να δω και να κάνω μέσα στην ίδια την πόλη. Και, για να είμαι ειλικρινής, δεν είχα ιδιαίτερη διάθεση για μεγάλη πεζοπορία, γιατί η διαδρομή προς το Wye Valley Walk ανέβαινε αρκετά.
Χτισμένο ακριβώς πάνω στα σύνορα, το Τσέπστοου βρίσκεται σε μια περιοχή που συχνά αποκαλείται η γενέτειρα του βρετανικού τουρισμού, χάρη στο Wye Tour, μια περιήγηση με πλοιάριο που έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στις αρχές του 19ου αιώνα.
Δεν είχε βαρκάδα για μένα σήμερα, αλλά επισκέφθηκα το Μουσείο του Τσέπστοου, το οποίο μάλιστα έχει δωρεάν είσοδο. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα ματιά στην ιστορία της πόλης. Η ευρύτερη περιοχή, η κομητεία του Μόνμαουθσαϊρ, είναι αγροτική και μία από τις αραιοκατοικημένες κομητείες της Ουαλίας. Ο μισός πληθυσμός της ζει στις βασικές πόλεις: Αμπεργκέβενι, Μόνμουθ, Ασκ, Κάλντικοτ και Τσέπστοου.
Μετά το μουσείο, έκανα μια μικρή βόλτα στην πόλη, βρήκα το κάστρο και περπάτησα λίγο δίπλα στον ποταμό Ουάι. Υπάρχουν μερικές παμπ δίπλα στο ποτάμι, όπου μπορεί και να σταματούσα αν είχα φτάσει νωρίτερα για μεσημεριανό. Είχε όμως περάσει η ώρα του φαγητού, οπότε κατέληξα στο τοπικό Wetherspoons, το The Bell Hanger. Ήταν ημέρα curry club, οπότε πήρα κάρυ, μετά ένα chocolate brownie, και για ποτό διάλεξα ένα raspberry refresher, κάτι που δεν είχα ξαναδοκιμάσει, αλλά όντως ήταν δροσιστικό.
Στη συνέχεια πήγα στο Eagle’s Nest Viewpoint, περίπου τρία μίλια έξω από το Τσέπστοου. Φυσικά, στον δρόμο από το πάρκινγκ προς το σημείο θέας, δεν είχα προσέξει την πινακίδα που έδινε επιλογή ανάμεσα στη “μέτρια” και τη “δύσκολη” διαδρομή. Εννοείται πως είχα πάρει τη δύσκολη. Μακάρι να το είχα καταλάβει στον ανήφορο. Τα πόδια μου το μετανιώνουν τώρα!
Στην επιστροφή, έχοντας κατέβει από τον M5 και περάσει από τη γέφυρα M48 Severn Crossing, γύρισα ανεβαίνοντας μέσα από την κοιλάδα του Ουάι. Είχα σκοπό να σταματήσω στη γέφυρα Bigsweir, που σηματοδοτεί το οδικό σύνορο ανάμεσα στην Αγγλία και την Ουαλία καθώς περνά πάνω από το ποτάμι, αλλά… δεν υπήρχε πραγματικά κάπου να παρκάρω. Οπότε συνέχισα. Η διαδρομή της επιστροφής με πέρασε μέσα από το Δάσος του Ντιν. Πολύ όμορφη διαδρομή!
Νομίζω πως με περιμένει ένα ήσυχο Σαββατοκύριακο. Και μετά, την επόμενη εβδομάδα, φεύγω για τη Σκωτία για ένα συνέδριο και ημέρα ενημέρωσης για τον Ιδιοπαθή Τρόμο.
Να έχετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο!
Nos da,
Φ.Χ.
Αυτή η ανάρτηση είναι διαθέσιμη στα
🏴 Cymraeg · 🏴 English · 🇩🇪 Deutsch · 🇳🇱 Nederlands
