Παρασκευή, 3. Απριλίου 2026
Κεντρικό Λονδίνο
Για τα γενέθλια της μαμάς μου, της πήρα εισιτήρια για το θέατρο, για να δούμε το I’m Sorry, Prime Minister στο Apollo Theatre (κοντά στο Piccadilly Circus) στο Λονδίνο.
Πήγαμε μαζί με τη Lou, φίλη της μαμάς μου από το χόκεϊ, και τους οδήγησα μέχρι το Λονδίνο το απόγευμα της παράστασης. Η διαδρομή στον M4 ήταν αρκετά ομαλή, και στη συνέχεια μπήκαμε στο κέντρο του Λονδίνου για να παρκάρουμε στο υπόγειο πάρκινγκ στο Oxford Circus. Φτάσαμε με άνεση χρόνου και προλάβαμε να φάμε πριν την παράσταση.
Η έντονη κίνηση και η ζωντάνια του κεντρικού Λονδίνου είναι ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος σε σύγκριση με τα ήσυχα, σχεδόν «υπνωτισμένα» Cotswolds. Αυτή η διαφορά γίνεται αμέσως αισθητή όταν βγαίνεις από το πάρκινγκ κατευθείαν στην πολυσύχναστη Oxford Street. Σίγουρα δεν λείπουν επιλογές για το τι να κάνεις ένα Σάββατο βράδυ στο Λονδίνο – όλες οι παμπ και τα μπαρ ήταν γεμάτα!
Πήγαμε στο The Real Greek στο Soho. Μοιραστήκαμε ένα ορεκτικό με ντιπ και πίτα, και εγώ πήρα μια τεράστια μερίδα παστίτσιο. Για μένα, αυτό είναι το απόλυτο comfort food – πλούσιο, χορταστικό, και ακριβώς ό,τι θέλω πριν από μια θεατρική παράσταση.
Μετά κατευθυνθήκαμε στο θέατρο. Καθόμασταν στο μπαλκόνι, αρκετά ψηλά – κάτι που σήμαινε ότι η ορατότητα ήταν κάπως περιορισμένη, αλλά παρ’ όλα αυτά το απολαύσαμε πολύ. Είχα δει την παράσταση και παλαιότερα, στην παρουσίασή της στο Cirencester πριν από μερικά χρόνια – και είμαι μεγάλος θαυμαστής του Yes, Minister / Yes, Prime Minister.
Ο Griff Rhys Jones είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο – τον Jim Hacker, πλέον όχι Πρωθυπουργό αλλά σε συνταξιοδότηση, ως επικεφαλής ενός κολεγίου στην Οξφόρδη. Η παραγωγή είναι αρκετά απλή – το ίδιο σκηνικό σε όλη τη διάρκεια – και το μεγαλύτερο μέρος του διαλόγου γίνεται ανάμεσα στον Griff και τον Clive Francis, που υποδύεται τον Sir Humphrey.
Το κοινό ήταν ξεκάθαρα γεμάτο θαυμαστές του Yes, Minister – υπήρχαν πολλά «γνωστά» γέλια, ειδικά στις κλασικές ανταλλαγές τύπου Humphrey. Υπήρχαν και αρκετοί γύρω στη δική μου ηλικία – δεν ήταν μόνο άτομα που είχαν δει τη σειρά όταν πρωτοπροβλήθηκε στην τηλεόραση!
Συνολικά, ήταν μια πραγματικά όμορφη βραδιά – καλή παρέα, καλό φαγητό, και η ευκαιρία να δω μια παράσταση που ήδη αγαπώ, αλλά ζωντανά στη σκηνή. Σίγουρα μια εμπειρία που θα θυμάμαι.
Το I’m Sorry, Prime Minister, το τελευταίο κεφάλαιο του Yes, Minister, παίζεται αυτή τη στιγμή στο Apollo Theatre μέχρι τον Μάιο του 2026.
Φ.Χ.
Αυτή η ανάρτηση είναι διαθέσιμη στα: 🏴 English · 🇩🇪 Deutsch · 🇳🇱 Nederlands
