Τρίτη, 12 Μαΐου 2026
Μένστρι, Κλάκμαννανσαϊρ 🏴
Αύριο γίνεται στο Στέρλινγκ (Stirling) ένα συνέδριο / ημέρα ενημέρωσης αφιερωμένη στον Ιδιοπαθή Τρόμο. Έτσι, σήμερα οδήγησα όλη την απόσταση μέχρι τη Σκωτία (Scotland) για να το παρακολουθήσω.
Ήταν μια ολόκληρη μέρα στον δρόμο, με σχεδόν 400 μίλια μπροστά μου. Χώρισα τη διαδρομή σε αρκετές στάσεις, κάτι που τελικά ήταν πολύ καλή ιδέα, γιατί έκανε τη μέρα πραγματικά ευχάριστη. Με κάποιον τρόπο, η χειρότερη κίνηση που πέτυχα όλη μέρα ήταν στο Μπέρντλιπ (Birdlip), στον A417, πριν καλά καλά φύγω από το Γκλόστερσαϊρ (Gloucestershire)!
Η πρώτη μου στάση ήταν στο Έσινγκτον Φαρμ (Essington Farm), λίγο έξω από το Γουλβερχάμπτον (Wolverhampton), ακριβώς πέρα από τα σύνορα με το Στάφορντσαϊρ (Staffordshire). Εκεί έχουν αγροτικό κατάστημα, κρεοπωλείο, πάγκο με ντελικατέσεν, καφέ και εστιατόριο. Στο εστιατόριο πήρα ένα ζεστό μπισκότο σοκολάτας, σερβιρισμένο με παγωτό Στάφορντσαϊρ βανίλια, καθώς και το Milkshake of the Day του Essington Farm, που σήμερα ήταν με γεύση φράουλα. Ήταν πολύ καλό.
Ξανά στον δρόμο, και το μεγαλύτερο συνεχόμενο κομμάτι οδήγησης ήταν από το Έσινγκτον μέχρι το Λάνκαστερ (Lancaster): 2 ώρες και 185 χιλιόμετρα, δηλαδή 114 μίλια, με τη μία. Στο Λάνκαστερ πάρκαρα ακριβώς δίπλα στο Κάστρο του Λάνκαστερ, στο κέντρο της πόλης, και έκλεισα θέση στην επόμενη διαθέσιμη ξενάγηση.
Όταν είχα σταματήσει στο Λάνκαστερ πέρσι, το κάστρο ήταν κλειστό, οπότε μπόρεσα να το δω μόνο απ’ έξω. Χάρηκα που σήμερα κατάφερα να κάνω την ξενάγηση! Το κάστρο λειτουργούσε ως φυλακή Κατηγορίας C μέχρι το 2011 και εξακολουθεί να στεγάζει το Crown Court του Λάνκαστερ. Γι’ αυτόν τον λόγο, είναι παράνομο να τραβήξει κανείς φωτογραφίες στα περισσότερα από τα κτίρια που επισκεφθήκαμε στην ξενάγηση. Η ποινή μπορεί να φτάσει έως και τα 2 χρόνια φυλάκιση. Στην πράξη, το δικαστήριο δεν έχει συνεδριάσει στο Λάνκαστερ από το 2019. Νομικά, όμως, παραμένει ενεργό δικαστικό κτίριο. Δεν τράβηξα καμία φωτογραφία όταν η ξενάγηση μάς πήγε σε εκείνο το σημείο του χώρου.
Υπήρχαν, πάντως, και χώροι όπου επιτρεπόταν να βγάλουμε φωτογραφίες. Συγκεκριμένα, δύο από τις πτέρυγες της φυλακής, που χρονολογούνται από τον 18ο και 19ο αιώνα, καθώς και η πτέρυγα που σήμερα φιλοξενεί το Μουσείο της Αστυνομίας του Λάνκασαϊρ. Το Μουσείο της Αστυνομίας είναι ανοιχτό μόνο Πέμπτη και Παρασκευή, οπότε δεν μπόρεσα να το δω σήμερα.
Βρήκα την ξενάγηση πολύ ενδιαφέρουσα, με πολλές πληροφορίες για την ιστορία της φυλακής, της θανατικής ποινής στο Ηνωμένο Βασίλειο και του βρετανικού συστήματος ποινικής δικαιοσύνης, καθώς και για το πώς αυτό εξελίχθηκε με τα χρόνια.
Μόλις 45 λεπτά πιο πάνω στον δρόμο, σταμάτησα στο Τίμπεϊ Σέρβισις (Tebay Services) για κάτι να φάω, πριν συνεχίσω προς τα σύνορα. Έφυγα από το σπίτι στις 07:55 το πρωί και τελικά πέρασα στη Σκωτία στις 16:30. Βγήκα για λίγο από τον αυτοκινητόδρομο και μπήκα στη μικρή πόλη Μόφατ (Moffat) για να βάλω βενζίνη. Μέσα στην πόλη σημαίνει τιμές εκτός αυτοκινητόδρομου, και ήταν φθηνότερα ακόμη και από το Σάιρενσεστερ (Cirencester). Το Μόφατ, πάντως, μου φάνηκε πως αξίζει μια κανονική επίσκεψη κάποια στιγμή. Βρίσκεται σε μια διαδρομή που προβάλλεται ως “Scenic route to Edinburgh”, δηλαδή γραφική διαδρομή προς το Εδιμβούργο.
Η επόμενη κανονική μου στάση ήταν η κωμόπολη Στρέιβεν (Strathaven), στο Νότιο Λάναρκσαϊρ (South Lanarkshire). Προφέρεται περίπου “Στρέι-βεν” και όχι όπως το είπε το sat nav μου, το οποίο είναι αυτή την περίοδο ρυθμισμένο στα ολλανδικά: κάτι σαν “Στράατ Χάφεν”, με ολλανδική προφορά. Με τον ήλιο, η πόλη έδειχνε πολύ όμορφη. Βρήκα κι ένα υπέροχο παγωτατζίδικο, το Poppi’s Ices, που είχε ανοίξει για πρώτη φορά μόλις πριν από 3 μέρες! Είναι εμπνευσμένο από την Ιταλία, αλλά φτιαγμένο στη Σκωτία. Έχουν δύο εκδοχές παγωτού βανίλια, φτιαγμένες όπως τις έφτιαχνε κάποτε ο Poppi, δηλαδή ο παππούς, στην Ιταλία. Πήρα την “κλασική” βανίλια, με τριμμένο μπισκότο Biscoff από πάνω. Ήταν πάρα πολύ καλό! Αν βρεθείτε εκεί, δοκιμάστε το!
Από εκεί είχα μόλις 1 ώρα οδήγησης μέχρι τον τελικό μου προορισμό για σήμερα. Πέντε λεπτά έξω από το Στέρλινγκ, και ακριβώς πέρα από τα σύνορα στο Κλάκμαννανσαϊρ (Clackmannanshire), μένω απόψε στο Broomhall Castle Hotel, στο Μένστρι (Menstrie).
Υπήρξε ένα μικρό μπέρδεμα όταν έφτασα. Δεν μπορούσαν να βρουν το κλειδί του δωματίου μου, οπότε αντί για μονόκλινο, φαίνεται πως κατέληξα σε ένα δίκλινο δωμάτιο που έχει επίσης έναν μεγάλο τριθέσιο καναπέ, μια πολυθρόνα, τραπεζάκι και τηλεόραση στη μέση του δωματίου, με υπέροχη θέα στην εξοχή του Κλάκμαννανσαϊρ.
Το δωμάτιό μου έχει τόσες πολλές γωνιές και μικρές εκπλήξεις για εξερεύνηση. Έχω δύο από τους πυργίσκους του κάστρου! Η εξοχή εδώ γύρω φαίνεται υπέροχη και μακάρι να έμενα περισσότερο. Η περιοχή είναι μέρος των πρόποδων των Λόφων Όχιλ (Ochil Hills), μιας σειράς λόφων βόρεια της Κοιλάδας του Φορθ (Forth Valley). Είναι τόσο άνετο να κάθομαι στον καναπέ και να γράφω το σημερινό blog.
Για βραδινό πήρα Balmoral chicken: κοτόπουλο γεμιστό με haggis, τυλιγμένο σε μπέικον, με κρεμώδη σάλτσα και πουρέ πατάτας.
Αύριο το συνέδριο, και μετά συνέχεια για το Εδιμβούργο.
Καληνύχτα,
Oíche mhaith στα γαελικά,
Guid nicht στα σκωτικά – το 37% του τοπικού πληθυσμού μιλά ή διαβάζει σκωτικά, κάτι που κάνει το Κλάκμαννανσαϊρ την κομητεία με την 9η υψηλότερη γνώση σκωτικών.
Φ.Χ.
Αυτή η ανάρτηση είναι διαθέσιμη στα
🏴 Gàidhlig · 🏴 English · 🇩🇪 Deutsch · 🇳🇱 Nederlands
