Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2025
Σεντ Όστελ, Κορνουάλη 〓〓
Την περασμένη Δευτέρα ήταν τα γενέθλιά μου και απόλαυσα την ημέρα με τους γονείς μου κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου που περάσαμε στο Ντέβον. Ένα υπέροχο μαγειρεμένο πρωινό σερβιρίστηκε στο εξοχικό μας. Στη συνέχεια, ο μπαμπάς πήγε για ψάρεμα, ενώ η μαμά και εγώ μπήκαμε στο αυτοκίνητο και πήγαμε στην Κορνουάλη για μια ημερήσια εκδρομή.
Ο προορισμός μας – μια καλή ώρα και μισή με το αυτοκίνητο από το Χόλσγουορθι, ήταν οι Χαμένοι Κήποι του Χέλιγκαν, όχι μακριά από το Σεντ Όστελ. Είναι μια μεγάλη τοποθεσία με άφθονο περπάτημα στο δάσος των 200 στρεμμάτων, που αποτελεί επίσης καταφύγιο άγριας ζωής και αγροτικό πάρκο.
Αυτή την εποχή του χρόνου έχουν ανοιχτό και το χειμερινό μονοπάτι με τα φώτα τους τα βράδια. Παρόλο που πηγαίναμε μέρα, μπορούσαμε να δούμε κάποια από αυτά (αλλά όχι όλα) και κάποια μέρη τους, ακόμη και με φως ημέρας, ήταν τόσο εντυπωσιακά.
Τράβηξα πολλές φωτογραφίες, οπότε αυτές που αναφέρονται παραπάνω είναι απλώς οι καλύτερες στιγμές. Περάσαμε μερικές καλές ώρες εκεί και απολαύσαμε τη βόλτα, παρά τον καιρό -βροχερό σε ορισμένα σημεία με μία ή δύο σύντομες μπόρες- αλλά στην πραγματικότητα ήταν η ηρεμία πριν από την καταιγίδα (με την καταιγίδα Storm Bram να έρχεται γρήγορα).
Το βράδυ, πίσω στο εξοχικό, άνοιξα τα δώρα (ευχαριστώ τη μαμά, τον μπαμπά, τις γάτες, την αδερφή μου και τους γείτονές μας για τα υπέροχα δώρα) και αφού απόλαυσα μια ζεστή σοκολάτα στο τζακούζι και στη συνέχεια ένα ωραίο ζεστό μπάνιο, απολαύσαμε ένα υπέροχο γεύμα – ένα chateaubriand σερβιρισμένο με πατάτες. Έπειτα, μια κολλώδη πουτίγκα με τζίντζερ και κρέμα.
Αυτό ήταν πολύ νόστιμο! Χρησιμοποιήσαμε το μεγάλο Sky TV και εγώ επέλεξα να βάλω το δράμα του Sky TV του 2014, το The Enfield Haunting, το οποίο ήταν πολύ ενδιαφέρον – είδα ένα ντοκιμαντέρ γι’ αυτό στο BBC iPlayer νωρίτερα μέσα στη χρονιά, οπότε ήταν ωραίο που είδα το δράμα. Έχω το πακέτο Now TV Entertainment στην τηλεόραση στο υπνοδωμάτιό μου, ώστε να μπορώ να συνεχίσω να παρακολουθώ τη σειρά στο σπίτι.
Το βράδυ που περάσαμε, από το παράθυρο που είχε ανοιχτεί για να σερβίρουμε ποτά στο τζακούζι, σύντομα συναντήσαμε μια γάτα. Πώς μας βρίσκουν πάντα οι γάτες; Ήταν μια όμορφη μικρή γάτα με τιγρέ γούρι – περίεργη, θρασύτατη, αλλά πολύ φιλική. Υποθέτω ότι προερχόταν από ένα από τα γειτονικά αγροτόσπιτα του αγροκτήματος στο οποίο μέναμε.
Το βράδυ της Δευτέρας ήταν η τελευταία μας νύχτα στο εξοχικό. Κοιμήθηκα τόσο καλά παρά τον καιρό – και ξύπνησα την Τρίτη και βρήκα τη γάτα κουλουριασμένη να κοιμάται δίπλα μου στο κρεβάτι!
Στο επόμενο ιστολόγιό μου θα δημοσιεύσω περισσότερα για την Τρίτη – Κρίντιτον, ένα σπίτι του National Trust, και την επιστροφή στο σπίτι μας.
Φ. Χ.
